رفتارها - بنيامين صدر: (ماخذ همشهری آنلاین)

نرخ بيكاري در كشور ما بالاست، به‌طوري‌كه 50 درصد از بيكاران، جوان هستند.

از اين گذشته به‌نظر مي‌آيدآموزش سنتي پاسخگوي نياز اشتغال نيست و بايد با ارتقاي توانايي‌هاي كاربردي، به سراغ كسب و كارهاي جديد رفت كه بكر و دست نيافته‌اند.  در حال حاضر 35 درصد از جمعيت ايران را جوانان تشكيل مي‌دهند و ايران جزء جوان‌ترين كشورهاي جهان است.  با اين مقدمه ديدگاه 2 تن از استادان دانشگاه تهران را درباره موانع پيش‌روي جوانان براي استقلال مالي و پيدا كردن شغل مناسب را مي‌خوانيم.

 

آموزش تضميني براي اشتغال نيست

 غلامعباس توسلي، استاد دانشگاه تهران مي‌گويد: در ايران آموزش و اشتغال هر كدام كار خود را مي‌كنند، بنابراين براي ايجاد تعامل بين اين دو مقوله بايد هماهنگي ايجاد شود.

او كه هفته گذشته در حاشيه همايش مشاغل نوين راهكاري براي اشتغال جوانان در دانشكده علوم اجتماعي دانشگاه تهران، سخن مي‌گفت، افزود: جمعيت  ۱۵ تا  ۲۵ ساله هم‌اكنون به‌اوج خود رسيده است به‌طوري كه حدود  14ميليون نفر دانش‌آموز و 3 ميليون و  ۲۰۰هزار نفر دانشجو در كشور مشغول به تحصيل هستند كه بايد وارد بازار كار شوند.  به گفته او، بايد امكان مشاركت يك جوان به‌عنوان كنشگر در جامعه فراهم شود.

 

توسلي گفت: سالانه حدود ۱۶۰هزار نفر در رشته‌هاي علوم انساني، ۶۰ هزار نفر در رشته‌هاي علوم پايه،  ۳۴هزار نفر در رشته‌هاي پزشكي،  ۹۰هزار نفر در رشته‌هاي فني و مهندسي، ۳۰هزار نفر كشاورزي و  ۱۲هزار نفر در رشته‌هاي هنر از دانشگاه‌هاي كشور فارغ التحصيل مي‌شوند.

 

او ادامه داد: با چنين حجم زياد فارغ‌التحصيلان دانشگاهي، منزلت دانشگاهي در كشور در حال افت است و تحصيلات دانشگاهي نقش واقعي خود را براي جوانان ايجاد نكرده است.  توسلي گفت: درصورتي كه افراد تحصيل‌كرده از يافتن شغل نااميد شوند يا حتي شغلي بيابند كه با تحصيل آنها همخواني نداشته باشد، دچار ياس و سرخوردگي خواهند شد.

 هرچند كه آموزش عالي مي‌تواند تنها براي كسب شغل نباشد و كاركرد‌هاي مختلفي ديگري نيز داشته باشد.به گفته او، آموزش عالي نه تنها زمينه اشتغال را ايجاد مي‌كند، بلكه قادر است زمينه ايجاد يك شهروند مطلوب را طوري فراهم كند كه نه تنها از خود بلكه از كار خود نيز احساس رضايت كند.

 

توسلي اينچنين به سخنان خود پايان داد كه دست اندركاران با تحرك جامعه بايد به موضوع جهاني شدن بينديشند چون اگر نتوان از امكانات موجود استفاده كرد بي‌شك جوانان را يا به مهاجرت يا به طغيان ترغيب مي‌كنيم.